ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, Η ΠΙΠΙΛΑ Ή ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ

Ημερομηνία: 20/5/2020

Πολλοί  γονείς βλέποντας το μωρό τους να πιπιλάει το δάχτυλό του αγχώνονται και προσπαθούν να το εμποδίσουν να το κάνει. Όμως για τα νεογέννητα, αυτή η συνήθεια είναι πολύ ευχάριστη (σχεδόν απαραίτητη) και τα βοηθάει να ηρεμούν. Για αυτούς τους λόγους είναι μια πολύ συνηθισμένη έξη στα νεογέννητα με διαφορετική βέβαια ένταση και συχνότητα.

Η έξη του θηλασμού του δαχτύλου, αφορά συνήθως του αντίχειρες αλλά έχουν παρατηρηθεί και άλλες μορφές: ταυτόχρονα 2ή 3 δάχτυλα (δείκτης, μέσος, παράμεσος) , το πλαϊνό τμήμα του αντίχειρα.

Η προσπάθεια να περιοριστεί και να διακοπεί επιτυχώς αυτή η έξη μπορεί να επιχειρηθεί μετά το 2ο έτος . Καλό θα είναι να γίνει σταδιακά και να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι το 5ο έτος.

 

Ο θηλασμός του δαχτύλου εάν συνεχιστεί σε μεγαλύτερη ηλικία μπορεί να επηρεάσει την φυσιολογική ανάπτυξη των γνάθων, την φυσιολογική ανατολή των δοντιών, την αναπνοή, τη μάσηση και να εδραιώσει σοβαρές σκελετικές και λειτουργικές ανωμαλίες. 

Το είδος του προβλήματος, που πιθανά θα προκύψει, καθώς και η βαρύτητά του εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως : η ένταση και η συχνότητα του θηλασμού, η χρονική διάρκεια, η σκελετική προδιάθεση, ο γενετικά προκαθορισμένος αναπτυξιακός τύπος, η παρουσία αμυγδαλών και αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) , κλπ.

Από τη στιγμή που βεβαιωθούν ότι το μωράκι τους θηλάζει συχνά το δάχτυλό του, θα  πρέπει οι γονείς από πολύ νωρίς  να βοηθήσουν το μωρό τους  να αντικαταστήσει το δάχτυλο με την πιπίλα. Φυσικά πρέπει να γνωρίζουν ότι και η πιπίλα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα που όμως θα είναι ηπιότερα (ειδικά με τις ανατομικές πιπίλες). Το πλεονέκτημά της όμως είναι ότι αυτή μπορεί να απομακρυνθεί, από κάποια στιγμή και μετά,  ολοένα και συχνότερα για ολοένα και περισσότερο χρόνο. Έτσι μειώνεται η πιθανή βλαπτική δράση της. Αντίθετα το δάχτυλο είναι πάντα εκεί και είναι εύκολο για το παιδί να το οδηγήσει πάλι στο στόμα του.

Με την πιπίλα επιτυγχάνεται η σταδιακή μείωση της ανάγκης του θηλασμού. Είναι αυτονόητο ότι οι γονείς πρέπει να αφιερώσουν χρόνο, υπομονή και επιμονή. Πιθανή πίεση ή και επίπληξη του παιδιού οδηγεί συνήθως σε αντιδραστική επιμονή του παιδιού για τον θηλασμό. Το παιδί –για το διάστημα που δεν μπορεί να έχει διαθέσιμη την πιπίλα του- χρειάζεται να νιώθει ασφάλεια και να είναι απασχολημένο με ευχάριστες δραστηριότητες. 

Εάν η έξη διακοπή μέχρι το 4-5ο έτος , πολλές από τις συνέπειες της διορθώνονται ή τουλάχιστον μειώνονται από μόνες τους. 

Σε περίπτωση που η έξη επιμένει μετά από αυτή την ηλικία, οι γονείς θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν Ειδικό Ορθοδοντικό. Η Ορθοδοντική Επιστήμη διαθέτει μεθόδους που έχουν μεγάλα ποσοστά επιτυχίας στη διακοπή αυτής της επιβλαβούς συνήθειας.