Χαμογελώντας ... ορθά! Μέρος 1ον

Ημερομηνία: 9/7/2016

Δοντάκια στραβά, χαμόγελα στραβά. Η ορθοδοντική επιστήμη έχει τη λύση για τα άτακτα δοντάκια των παιδιών σας αλλά και για τα δικά σας, βοηθώντας σας να αποκτήσετε υπέροχα και φωτεινά ίσια χαμόγελα με αυτοπεποίθηση. Ο ορθοδοντικός γίνεται, λοιπόν, ο καλύτερος φίλος σας και σας βοηθά να αποκτήσετε το πιο υπέροχο χαμόγελο που δε θα μπορούσε να σας χαρίσει καμία φύση. Με «όπλο» ένα πλήθος «παραδοσιακών» ορθοδοντικών συσκευών (κινητών, ακίνητων και συγκρατητικών) αλλά και τα πιο «σύγχρονα» ορθοδοντικά επιτεύγματα που ακούν στο όνομα αόρατα σιδεράκια, μπορείτε να νιώσετε μαγικά και σχεδόν ανώδυνα άλλος άνθρωπος.

Ποια είναι, όμως, τα συνηθέστερα προβλήματα που οδηγούν γονείς και ενήλικες στο ιατρείο του ορθοδοντικού; Τα προβλήματα που χρήζουν ορθοδοντικής θεραπείας αφορούν α) τον αριθμό και τη θέση των δοντιών στις γνάθους β) τη σχέση των δοντιών μεταξύ τους γ) το μέγεθος και τη θέση των γνάθων και τέλος δ) τη σχέση των γνάθων μεταξύ τους. Τα συχνότερα και σημαντικότερα είναι τα εξής:

  • Πρόταξη (ή αλλιώς όπως όλοι τα ξέρουμε ως τα πεταχτά δοντάκια): τα δόντια της πάνω γνάθου απέχουν από τα κάτω πιο πολύ από αυτό που ορίζεται ως το φυσιολογικό. Το ορθοδοντικό αυτό πρόβλημα έχει την αιτιολογία του σε σκελετική ανισορροπία μεταξύ των δύο γνάθων. Τις περισσότερες φορές, για την αντιμετώπισή του τοποθετούνται σιδεράκια, με συνηθέστερη επιλογή τα τελευταία χρόνια τα διάφανα σιδεράκια, που καλύπτουν κοινωνικές κυρίως «επιταγές» και προτιμώνται από ενήλικες ασθενείς.
  • Βαθιά δήξη: τα πάνω πρόσθια δόντια (συνήθως τα δύο) καλύπτουν αντίστοιχα πρόσθια δόντια της κάτω γνάθου σε περισσότερο από 1-2 χιλιοστά που είναι το κανονικό.  Αυτό έχει ως άμεσο αποτέλεσμα οι πάσχοντες τις περισσότερες φορές να τραυματίζονται στα ούλα πίσω από τα πάνω δόντια ενώ πολλές φορές τραυματίζεται και ο ουρανίσκος του ασθενή.
  • Ανοιχτή δήξη: υπάρχει ένα κατακόρυφο κενό ανάμεσα στις δύο οδοντοστοιχίες. Ως άμεσο αποτέλεσμα οι άνω και οι κάτω γνάθος δεν εφάπτονται με συνακόλουθο να υπάρχουν προβλήματα στη μάσηση, στην ομιλία, στην κατάποση και στην αναπνοή. Πιθανά αίτια της πάθησης αυτής είναι ο θηλασμός δαχτύλου και η πιπίλα κατά τη νηπιακή ηλικία και η γλωσσική κατάποση.
  • Συνωστισμός: δεν υπάρχει επαρκής χώρος για όλα τα δόντια στην άνω ή/και την κάτω γνάθο. Αυτό το ορθοδοντικό πρόβλημα συναντάται όταν είτε τα δόντια είναι μεγάλα ή υπεράριθμα είτε η γνάθος στην οποία εμφανίζεται το πρόβλημα είναι μικρή. Ως άμεσο -καθαρά χωροταξικό πρόβλημα- εμφανίζεται ο συνωστισμός, τα δόντια δηλαδή που περισσεύουν αποκτούν κλίση, στραβώνουν και εντοπίζεται επικάλυψη των γειτνιαζόντων.
  • Αραιοδοντία: πρόκειται για το εντελώς αντίστροφο ορθοδοντικό πρόβλημα αναλογικά με το συνωστισμό. Στο πρόβλημα αυτό υπάρχουν ανάμεσα στα δόντια μεγάλα κενά, τα οποία δεν καλύπτονται από άλλα δόντια, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια οπτικά αντιαισθητική και λειτουργικά προβληματική αραίωση. Αυτό μπορεί να προκληθεί επειδή ο ασθενής έχει μικρά δόντια και μεγάλες γνάθους ή εξαιτίας της απουσίας ενός ή περισσοτέρων δοντιών. Συνηθέστερη περίπτωση είναι το κενό διάστημα ανάμεσα στα δύο μπροστινά δόντια της επάνω γνάθου.

Στο 2ο μέρος της ανάλυσης μας θα παραθέσουμε τα υπόλοιπα τέσσερα ορθοδοντικά προβλήματα και τις βασικές αιτίες που τα προκαλούν.